De Gezinsbond in Hove bestaat dit jaar 100 jaar. Wat in 1926 begon als een kleine vereniging die gezinnen in moeilijke tijden financieel wilde ondersteunen, groeide uit tot een vaste waarde in Hove. 100 jaar mag je niet zomaar voorbij laten vliegen, vindt Paul Hoppenbrouwers, archivaris bij Gezinsbond Hove.
Tekst & foto’s: Lucas Horvath
Van overleven naar verbinden
Een officiële stichtingsdatum is er niet. In de nationale registers staat Hove in 1925 nog niet vermeld, maar in 1927 wel. Daarom gaat de Gezinsbond ervan uit dat ze in 1926 werd opgericht. In die beginjaren lag de focus op gezinnen die het financieel moeilijk hadden. Kortingen bij lokale handelaars, steun voor grote gezinnen en het verdelen van schaarse goederen maakten toen een wezenlijk verschil. Zo werden tijdens de Tweede Wereldoorlog zelfs haringen van de kust aangevoerd en dekens uitgedeeld.
Paul zag de beweging veranderen
Paul stapte in 1974 als bestuurslid in de Gezinsbond zonder enig idee hoe het zou uitdraaien. “We kenden niemand in Hoven. Het is dan dankzij dat lidmaatschap van de gezinsbond dat we heel veel mensen hebben leren kennen.” aldus Paul. Intussen is hij al 52 jaar betrokken. Hij zag het bestuur evolueren van een mannenzaak naar een ploeg waarin vandaag meer dan driekwart vrouwen actief is. Ook de gezinnen zelf veranderden, en de vereniging volgde. Het lidmaatschap werd opengesteld voor alle gezinnen.
Tradities die blijven leven
Volgens Paul ligt de kracht van de Gezinsbond vooral bij de inzet van vrijwilligers. Het Sinterklaasweekend lokt jaarlijks ongeveer duizend mensen, terwijl honderden deelnemers deelnemen aan de zomerzoektocht. Daarnaast groeide de vereniging door de jaren heen uit van een eenvoudig jeugdatelier tot een brede werking met onder meer een jeugdbeweging en een zwemclub.
Geen verleden zonder toekomst
De grootste uitdaging is tegelijk eenvoudig. Nieuwe vrijwilligers vinden die de vereniging mee willen dragen. Paul wil daarom niet koste wat het kost elke traditie bewaren. “Als er geen interesse meer is, mag het stoppen.” Wat volgens hem wél moet blijven, is de stem van gezinnen. Nationaal en lokaal wil de Gezinsbond onafhankelijk van politieke partijen hun belangen blijven verdedigen. Na honderd jaar kijkt Paul dan ook liever vooruit dan achterom. Want het mooiste verhaal van de Gezinsbond? Dat moet volgens hem nog geschreven worden.
Advertentie
