In Edegem heeft Udo Mechels de rust gevonden die past bij zijn leven vandaag. De zanger viert dit jaar 20 jaar carrière, sinds zijn doorbraak bij X-Factor in 2005. Twee decennia later kijkt hij niet terug in termen van prijzen of succes, maar van warme connecties met mensen. Vanuit zijn thuis in de Zuidrand blijft Udo doen wat hij altijd deed, muziek maken die raakt.
Tekst: Stef Suys – Foto: Dirk Leunis
Al van kleins af aan was Udo Mechels bezig met muziek. Hij volgde muziekschool, maar een professionele carrière was nooit zijn grote droom. “Op dat vlak leef ik eigenlijk de droom van mijn vader”, vertelt Udo. “Hij was bandleider van Wil Tura en bracht ons in de beginjaren 2000 met elkaar in contact.”
Na een studiosessie in Brussel was Wil meteen overtuigd van Udo’s stem en stelde hij hem voor aan producer Steve Willaert. Die ontmoeting bleek een keerpunt: Willaert moedigde Udo aan om deel te nemen aan X-Factor, wat uiteindelijk leidde tot zijn doorbraak in 2005. “Het was dan niet mijn eigen droom, maar spijt heb ik nooit gehad van die keuzes.”
Niet de prijzen, wel de mensen
Met zijn debuutsingle “Isn’t It Time” klom Udo na de X-Factor winst meteen naar de top van de Ultratop-charts. Zijn debuutalbum “U-Turn” was ook meteen goed voor een gouden plaat. Maar naast die prijzen en accolades zit de waarde van zijn carrière toch elders: “Ik heb heel veel mogen doen, Vlaanderen kunnen rondtoeren en zelfs het volkslied mogen spelen voor onze koninklijke familie. Maar het blijven de interacties met mensen die ik kan beroeren met mijn muziek die me het meeste bijblijven.”
Voor Udo zit de waarde van zijn carrière niet in prijzen, maar in de mensen die hij onderweg heeft mogen raken. De reacties na een concert en de persoonlijke verhalen van luisteraars over hoe een lied een rol speelde in hun leven, dat is wat blijft.
Onlangs maakte hij nog zo’n moment mee na een optreden op een begrafenis. “Achteraf word je dan bedankt en voel je dat je voor die mensen een vorm van troost kan bieden. Dat zijn voor mij de echte hoogtepunten.”
Sinds kort vertaalt hij diezelfde appreciatie voor echtheid in vlogs, waarin hij terugkeert naar zijn roots in Zaventem. “Ik heb me gestort in het teruggaan naar mijn roots. Samen met een fotograaf bezoek ik de plekken die me hebben gevormd tot wie ik ben. Daar komt veel emotie bij los, waaruit ik dan weer inspiratie haal voor nieuwe nummers.”
Lees verder onder de foto
Advertentie
Thuiskomen in Edegem
Ondanks de roots in Zaventem, voelt Udo zichzelf in Edegem intussen helemaal thuis. Samen met zijn partner vond hij er een woning in jaren 70-stijl, waar ze ondertussen al meer dan tien jaar wonen. “We wonen hier erg graag”, zegt Udo met een brede glimlach. “Allebei hebben we een druk professioneel leven, dus onze mooie tuin voelt voor ons als vakantie aan. Ik ben ook een fervent wandelaar dus ken ondertussen elk padje in de gemeente.”
Udo’s favoriete periode in Edegem is het eerste weekend van september, wanneer de rommelmarkt, kermis en braderij samenkomen. “Dan bruist het dorp en leer je de mensen rond je kennen. Dat sociale contact vind ik heel belangrijk, elkaar goeiedag zeggen of zwaaien, die kleine dingen doen toch veel.”
Evenwicht vinden
En dan rest de vraag: Wat nu? Udo wil vooral trouw aan zichzelf blijven. Er komt nieuwe muziek aan, maar hij zoekt bewust naar een evenwicht tussen welzijn en carrière.
“Ik heb een persoonlijk moeilijke periode achter de rug met een gezichtsverlamming die het gevolg van een burn-out bleek te zijn. Ik zal het dus wel wat rustiger aan doen, maar wil ook dit speciale jaar vieren na 20 jaar in de muziekwereld.”
“Volgende maand staat ook iets leuk op het programma: op zondag 15 maart, vieren we 100 jaar kleinkunst in De Singel. Ann Van den Broeck, Erik Goossens, Mathieu Engels en ikzelf brengen eigen versies van o.a. Ramses Shaffy, Wannes Van de Velde, Ann Christy, en Johan Verminnen.”
En hier in Edegem? Daar mag het leven verder kabbelend verlopen. “Het vlonderpad mogen ze nu wel eens afwerken, daar wil ik terug gaan wandelen”, sluit hij lachend af.
Advertentie
