Na 47 jaar valt binnenkort definitief het doek over Kapsalon Huger in Boechout. Voor zaakvoerder Hugo komt dat afscheid niet helemaal uit vrije wil: medische problemen aan heup en knie dwingen hem om te stoppen, net nu hij eigenlijk nog droomde van het 50-jarig jubileum. “Maar op mijn 73ste voel ik dat het goed is geweest”, klinkt het nuchter.
Tekst & audio: Stijn Janssens – Foto’s: Kapsalon Huger
Het verhaal van het kapsalon begon in 1979, toen Hugo op aanraden van zijn voormalige baas de zaak overnam. De knoop was snel doorgehakt: op 2 januari werd de beslissing genomen, na een verbouwing kon het kapsalon op 31 augustus officieel de deuren openen. Wat volgde, was een loopbaan van bijna een halve eeuw, waarin Hugo uitgroeide tot een vaste waarde in Boechout.
In die 47 jaar zag Hugo het kappersvak grondig veranderen. Waar vroeger steden als Parijs en Londen de mode bepaalden, komen kapseltrends vandaag veel vaker uit de sport-, film- en muziekwereld. Toch bleef net dat mee evolueren met de tijd voor hem een van de mooiste kanten van het beroep: klanten adviseren, nieuwe stijlen leren kennen en altijd mee zijn met wat leeft.
De laatste jaren bouwde Hugo zijn zaak al geleidelijk af. Van een druk kapsalon met personeel en een volle werkweek ging het naar drie werkdagen per week, met vooral een vaste kern trouwe klanten. Voor hen is de sluiting dan ook meer dan alleen op zoek moeten naar een nieuwe kapper. Het afscheid komt binnen, langs beide kanten.
Kapsalon Huger was jarenlang meer dan een plek om haren te laten knippen. Het was ook een plek van vertrouwen, gesprekken en vaste gewoontes. Precies daarom wegen de reacties van klanten zo zwaar: veel van hen komen al jaren, sommigen zelfs al decennialang, en zagen Hugo uitgroeien tot een vertrouwd gezicht in hun leven.
Hoewel hij na een knieoperatie in 2024 nog even terugkeerde naar zijn stoel, voelt deze nieuwe medische grens definitief aan. De motivatie om na een nieuwe revalidatie opnieuw te beginnen, is er niet meer. Wat overblijft, is dankbaarheid: voor het vak, voor de jaren, en vooral voor de mensen die zijn kapsalon al die tijd mee hebben gedragen.
Luister in de audioreportage vooral naar Hugo zelf die in zijn eigen woorden afscheid neemt.












