Voor veel studenten blijft een buitenlandse stage een droom, maar voor Liv Libbrecht uit Kontich en Farah Houtman uit Mortsel werd het werkelijkheid. Drie maanden lang lopen ze samen stage kleuteronderwijs aan de Mama Jane Pre-School in Jinja (Oeganda). “We wilden zien hoe ze lesgeven met veel minder middelen. En wat we daaruit kunnen meenemen”, vertellen ze enthousiast.
Foto’s: Farah Houtman
Het avontuur begon vorig schooljaar, tijdens een infosessie over de buitenlandse stage. Uit de voorgestelde landen moesten Liv en Farah elk een persoonlijke top drie samenstellen. “We hadden toevallig dezelfde top drie, maar in een andere volgorde”, vertelt Liv. “Het waren allemaal Afrikaanse landen, want daar voelden we ons allebei het meest toe aangetrokken. En kijk, een jaar later zitten we samen in Jinja, klaar voor nieuwe ervaringen.”
Acclimatisatie
“We zijn hier nu ongeveer vier weken en verblijven in een knus appartementje, maar in het begin was het toch even wennen”, vertellen ze eerlijk. Hun avontuur startte in Entebbe, waar ze eerst verbleven in een Belgisch gasthuis om te acclimatiseren. “In het begin zaten we echt nog in een Belgische bubbel”, zegt Farah.
Het echte Afrika-gevoel kwam pas daarna. Na een rit van drie uur richting Jinja werd de realiteit tastbaar. Bij aankomst in het weeshuis, waar ook de school gevestigd is, moesten ze even slikken. “We hadden al foto’s gezien, maar in het echt was het super klein en heel basic.”
Tegelijkertijd werden ze overweldigd door warmte. De kindjes waren superblij om ‘mzungus’ te zien, zo noemen ze blanke mensen in Oeganda. “Ze raken ons extra veel aan, aan onze haren en sproetjes.”
Advertentie
Een schooldag in Jinja
De schooldag start officieel om 8 uur, maar stipt beginnen gebeurt zelden. “De grap is: er is eigenlijk geen echte structuur”, lachen ze. “Onze eerste maandag stonden we klaar… bleek het een public holiday te zijn.”
De dag begint met een morning circle en gebed, daarna volgen de lessen. “Het is hier meer les gebonden dan in België, daarom proberen wij er zelf een leuke draai aan te geven.” Tussen 10 en 11 uur is er snack time, daarna is het nog les tot 12 uur. Omdat de kinderen al om 6 uur opstaan en de warmte zwaar is, volgt in de namiddag een siësta. “Sommigen vallen zelfs tijdens de les in slaap.”
De verschillen met België zijn duidelijk. Hoewel het aantal kinderen per klas wel vergelijkbaar is, moeten de kinderen in Jinja al vroeg veel schrijven. In België is het kleuteronderwijs speelser, met speelhoeken met veel materiaal, en meer realiteitsgebonden. Lesgeven gebeurt er in het Engels, al verschilt het niveau van de kinderen sterk. Sommigen praten vlot, anderen hebben moeite met eenvoudige vragen. “De kinderen uit het weeshuis spreken vaak het beste Engels”, zegt Liv.
De komende maanden willen de vriendinnen vooral groeien. Farah hoopt haar klas nog beter te leren aanvoelen en wat meer los te laten, terwijl Liv sterker en zelfstandiger wil worden. “Go with the flow”, glimlacht ze. En ja, soms missen ze de Belgische frietjes van de frituur en natuurlijk ook hun familie en vrienden, die ze regelmatig bellen.
Advertentie
