Waar vandaag vooral struiken, bomen en stilte te vinden zijn, lag ooit het Hof van Spruyt, een domein met een lange en bewogen geschiedenis. Wie er nu rondwandelt, ziet misschien alleen verwilderde natuur, maar onder die laag schuilt een verdwenen wereld van ridders, water, oorlog en oude verhalen.
Tekst & audio: Stijn Janssens – Foto’s: onroerend erfgoed Vlaanderen
Het gebied maakte ooit deel uit van het Kontichbroek, een drassig en bebost landschap waar de eerste dorpsgemeenschap haar vee liet grazen en hooi verzamelde. Later groeide er een versterkte nederzetting uit, een burcht op een motte, veilig omringd door water. Doorheen de eeuwen wisselde het domein van eigenaar, veranderde het van naam en groeide het uiteindelijk uit tot een echt waterkasteel met onder meer een huiskapel, Franse tuinen en een bekende beukendreef.
Die dreef had niet alleen een praktische functie, maar ook een sociale. Ze was een plek waar mensen gingen wandelen, maar ook waar verliefde koppels elkaar opzochten. Tot ongenoegen van velen werden de bomen later gerooid, waardoor niet alleen het landschap, maar ook een stukje dorpsgeheugen verdween.
Vandaag resten vooral sporen, vondsten en verhalen. Toch leeft het Hof van Spruyt verder, niet meer als kasteel, maar als plek waar natuur langzaam de ruimte terugneemt.
Laat je meenemen door het audiofragment, waarin erfgoedgids Guido Theys het verdwenen Hof van Spruyt opnieuw tot leven brengt.
Advertentie
